Funkcje f(x)
Wpisz wzór, a wykres pojawi się od razu. Kliknij wykres albo wiersz z funkcją, żeby zbadać jej dziedzinę, punkty, pochodną i całkę.
Wyrażenia
- Wzór: f(x) = x² − 4
- Wzór: y = sin(x)
Przykłady
Przykład zastępuje wszystkie wiersze.
Jak wpisywać
2x^2 - 3x + 1- ^ otwiera wykładnik; działania zostają w nim, a spacja albo strzałka w prawo z niego wychodzi
y = sin(x)/x- / robi ułamek z tego, co stoi przed kursorem; dalej piszesz mianownik, a spacja albo strzałka w prawo z niego wychodzi
f(x) = sqrt(x + 1)- sqrt zamienia się w pierwiastek, a kursor staje pod daszkiem
y = |x - 2|^(1/3)- kreska otwiera wartość bezwzględną, druga ją zamyka; nawias po ^ grupuje wykładnik
y = log_2(x)- log, potem _ i podstawa; nawias przechodzi do liczby logarytmowanej
y = root_4(x)- root to pierwiastek dowolnego stopnia: stopień, spacja, liczba pod daszkiem
y = x!- silnia; między liczbami całkowitymi liczona funkcją gamma
a = 2- parametr; użyj go w innym wierszu, np. a·x². Nową wartość wystarczy wpisać
x^2 + y^2 = 25- równanie z x i y: okrąg, elipsa, dowolna krzywa
2^10 + sin(pi/6)- samo działanie: wynik pojawi się pod wierszem; pi zamienia się w π
Funkcje: sin, cos, tg, ctg, arcsin, arccos, arctg, arcctg, sinh, cosh, tanh, ln, log (dziesiętny), log_a, exp, sqrt (√), cbrt (∛), root_n, abs (|x|), sgn, floor, ceil, round, silnia (!). Stałe: π (pi) i e. Strzałki przenoszą kursor między piętrami ułamka i wykładnikiem, Backspace na początku pierwiastka albo ułamka rozbiera go z powrotem na tekst.
Analiza funkcji
Dziedzina
Wyniki